Undergoing MyBlogLog Verification

Pagbuntis ka emo ka (PRoMiSe)

Totoo

Walang joke

Konting nakaka asar – mapipikon ka

Konting nakaka iyak- maiiyak ka

Konting nakakatawa khit minsan corny na – matatwa ka

Minsan para ka ng morbid na kahit hindi ka naniniwala sa mumu,matatakot ka bigla,

na tipong iiwanan mong nakabukas ung ilaw habang matutulog ka khit an tooo eh hindi ka natutulog ng bukas an kahit anung ilaw.

Weirdo ng buntis, lalo na sa tulad ko na gabi-gabing mag isa sa bahay.

Cguro iyon din an dahilan kea lagi akong “emo” ngayon.

nakakatawa nga na kaninang nag iinit lng ako ng noodles na kakainin ko sa hapunan umiiyak pa ako.

+DUH with the capital D+.

ewan!!!!.

I just feel so alone lately.

parang takot na takot ako sa future ko….

Para sa baby ko…

Lalo nat wulang pag usad an annulment case ni Edwin

Haaayyyyyssss….

Masama daw sa buntis an malungkot,

Kea eto nag dodownload nlng ako ng mga kantang pam pawala ng stress,

Savi kc good daw para sa pregnant and sa baby sa tyan ung mga relaxing music,

nakakawala ng stress.

Para man lng khit papanu malayo ako sa lahat ng alalahanin ko sa buhay.

Tomorrow is another day…

i hope bukas masaya na ako.

Sana din bukas

kahit isang gbi man lang…..

hindi ako mag isa

JuNe 23, 2010

venue : shakeys Sm Megamall
time: round 6 to 7 pm

special an araw na toh para saming dalawa dahil birthday namin dalawa ni pafa edwin,and since sobrang stressful dahil sa araw araw na ot and no rest day for almost a month sa trabaho.naisip naman naming dalawa mamasyal,

hehehe. para ulit kaming dalawa teenager,namamasyal tos kakain pag napagod na kakalakad. at dahil din umay na umay na kami sa "buy 1 pizza get 1 free pizza"(salamat sa
palm card.hehehe). naisip naman namin dalawa na magtry sa ibang pizza parlor...


aun dito kami napad pad ng pareho kong matakaw na asawa....


their best seller chick and chips






we also ordered the shakeys managers choice thin crust pizza



sarap..d namin naubos kea ti- nake out na lng ni edwin ung natirang pizza

san kea next masarap kumain?hehehe

E D S A

sa ilalim ng santolan station.....

inabot kami ng sobrang lakas ng ulan ni edwin nung pauwi na kami kahapon galing sa "date",tyempo naman na nasa santolan na kami,kea nagpatila muna kami sa ilalim ng mrt station... nasanay na kasi ako na laging nakamotor,o kea ay nasa bahay pagkaling ng trabaho,kahapon ko lng narealize ang maraming bagay...

kahapon lang ata ulit ako nakasalamuha ng ibang tao maliban sa mga kasamahan ko sa opisina at sa apartment na tinitrhan naming dalawa. totoo ngang sa kalsada mo makikita lahat ng uri ng tao...... nakasabay namin ung mga ibang motorista na nakisilong din sa tulay.mga tao na wulang dalang payong at naipit sa tulay sa sobrang lakas ng ulan.


pero sa lahat.isang mamang bulag ang napansin ko na akay-akay ng isang binatilyo,me dala clang isang malaking kahon,na parang alkanxa,at isang gitara na akala mo masisira na pag nalaglag o tumama sa isang matigas na bagay.

d ko alam mararamdaman ko, nakakaawa xa dahil sa pagtugtog lng ng gitara sa overpass an kinabubuhay nya,tapos bulag pa xa nakakatuwa naman dahil makikita mo sa itsura ng mama na d xa nawawalan ng pag asa kahit na my kapansanan xa.

mea mea my tumawid sa harapan namin ni edwin na isang babaeng my dalang bata na nasa 3 buwan na ang tanda,isang tuwalya lng ung nakatakip sa baby,
tutuusin pang sobrang lakas ng ulan at hangin,sa cguradong lamig na lamig na ung bata.wula xang salawal,walang sapin sa paa man lang o makapal na damit na pwede nyang gamitin.

tos mea mea sabi sakin ng asawa ko, "hindi daw kasalanan ng mga bulag or mga bata pinanganag silang ganun,ginawa daw clang ganun ng diyos,para malaman ng tao kabutihan ng panginoon'"
nakita nya siguro itsura ko habang tinitignan ko yung mga tao...


kung tutuusin mas maswerte padin tayo na my magandang trabaho na minsan inaangalan pa natin dahil sa mali or mababang sweldo na natatangap natin.
mas maswerte pa din tayo dahil my damit tayo na nagagamit pag kelangan natin,na minsan pinagkakagastusan pa natin bilhin yung isang damit o bagay na hindi naman naman natin talaga kelangan.




wala tlagang dahilan para d tayo magpasalamat sa diyos.

O.M.G.

My god....

ngayon ko lng napatunayang sobrang hirap talga mabuntis...an daming arte
anjang umitim ung kung saang parte- parte ng katawan mo.
mag crave ka ng kung anu-anung an hirap hanaping pagkain.
madalas na pagsama ng pakiramdam.
pagkairitable.


hayy....

ayoko na ng part 2

unang sabak

lagi na lng nagnanakaw ng sandali sa opis para maka boso man lang sa mga blog na kaintere-interesadong basahin sa internet.

and now....

"dyaran" with matching drum roll please

its my time to shine,lolz

atat na atat,naglalaway pa sa kamangmangan sa pag gawa ng blog...


to be continued....